2022 EKA. 23 Elkarrizketa nahia zudaire Igerilaria «Eguneroko lanaz gozatzen saiatzen naiz; ez baduzu gozatzen, ez zoaz inora» Funchaleko Igeriketa Egokituko Munduko Txapelketan brontzezko hiru domina lortu berri ditu usurbildarrak. Erotzeko moduko bi urteren amaiera izan da beretzat, Tokioko Paralinpiar Jokoen ostean. Orain, atseden hartuko du, indarrak hartzeko. (BASQUETEAM) Ion GARATE Maiatzaren 10ean bete zituen 18 urte Nahia Zudairek, baina dagoeneko badaki Paralinpiar Joko batzuetan domina lortzeko puntuan egotea zer den, joan zen astean Funchalen jokatu ziren Igeriketa Egokituko Munduko Txapelketan S8 kategorian brontzezko hiru domina lortzea zer den badakien bezala. Hurrengo kirol jomugak ere buruan ditu Nahia Zudairek, baina atsedena da orain tokatzen dena, NAIZ Irratian azaldu duen moduan. «Selektibitatea gainditu eta geldialdi hau iritsi zaidala baliatuz, ea denbora hartzen dudan zer ikasi nahi dudan garbiago izaten hasteko». Zorionak! Portugalen izan eta gero dagoeneko etxean izango zara bueltan, ezta? Eskerrik asko! Astelehenean iritsi ginen, eta, bai, hementxe gaude, etxera itzuli garela “onartzen”. [irribarrea] Ez dakit oso nekatuta egongo zaren, baina hiru brontzezko domina lortuta, hobeto eramango da, ezta? Ez pentsa. Joaneko bidaia askoz txarragoa izan zen itzulerakoa baino, eta, beraz, ez daukat halako nekerik. Bestetik, emaitzekin oso pozik nago, baina txapelketan egunean-egunean ari zara lanean eta ez zara konturatzen. Baina denbora pasa ahala, non egon naizen eta zer egiteko gai izan naizen konturatzen hasi naiz. Zein balorazio egiten duzu? Esperotakoa lortu duzu? Arrazoi ezberdinengatik zenbait arerio falta ziren eta banekien dominen saltsan egon nintekeela. Hori bai, saltsa horretan egoteko nire marketan egon beharra nuen. Bestela ere urte zaila izan da, guztia aurrera ateratzea asko kosta zait, eta hortxe zeuden nire zalantzak. Hau da, ez nekien fisikoki nola egongo nintzen bakarrik egin beharreko probetan. Erreleboetan, berriz, errelebo mistoa gauza berria da eta, guk domina atera badugu ere, orain arte erreleborik atera ez duten zenbait taldek maila ikaragarria eman zezaketen. Bagenekien zer egin genezakeen, baina ez besteek zer maila emango zuten. Zuk hiru domina, Iñigo Llopisek beste hiru; indartsu zabiltzate euskal igerilariak! Egia esan, bueltatu arte ez gara konturatu egin dugun horretaz. Adibidez, nik orain arte ez dut erreleborik egin, eta bi errelebotan domina lortzea gauza handia izan da. Itzultzen ari ginela hasi nintzen konturatzen. Erreleboetako podiumean 12 pertsona ikusten dituzu ospatzen eta normaltzat jotzen duzu, baina, behin etxean, mundu guztia zorionak ematen hastean ohartzen zara egindakoaz. Aurreko urtea olinpikoa izan eta gero, ez du erraza behar maila horretan jardutea. Bai. Aurtengo denboraldia oso motza izan da, Jokoetatik bueltan lasai ekin geniolako lanari. Baina bereziki gogorra izan da niretzat 2022 hau; bestela ere igeriketak ordu asko eskatzen dizkizu, eta asteburu batzuetan lagunekin kalera atera beharrean etxean atseden hartzen geratu beharra izan dut. Baina, horrez gain, urteak oztopo garrantzitsu pare bat jarri dizkit. Beraz, niretzat Munduko Txapelketara iristea bera sari bat izan da. Otsailean galdetu izan bazenit, ez nintzela iritsiko erantzungo nizukeen. Horregatik, oso pozik amaitu dut, denboraldi gogor hau amaitzeko modu polita izan delako. 18 urte bete berri, nola baloratzen duzu orain arte daramazun kirol bilakaera? Tarteka kosta egiten zait zein mailatan nagoen eta zer egiten ari naizen ulertzea. Eguneroko lanaz disfrutatzen saiatzen naiz, bestela ez zoazelako inora. Hori bai, konfinamendutik bueltan, entrenatzailea aldatu nuen, baita entrenatzekoa tokia ere, eta nik uste toki aldaketa horrek perspektiba berri bat izaten lagundu didala, batez ere egiten dudan horretaz gozatzen. Esan bezala, etxerakoan ohartzen zara lortu duzunaz. Azkenean, zuk domina lortzen duzu eta zure aurretik geratu direnek ere bai. Erreleboetan 12 pertsona daude podiumean... Txapelketaren monotonian jende askok irabazten duela ikusten duzu. Baina lagunak zoratzen ikusten dituzunean, zure familia zorionak bidaltzen hasten denean... orduan hasten zara konturatzen zerbait handia egin duzula. Aurrera begira, Paris 2024 da helburu nagusia? Bai, baina datorren urtean ere Munduko Txapelketak ditugu Manchesterren. Tira, ez dakigu non izango garen bi urte barru, baina Paris da helburua. Tokion familiaren eta lagunen gertutasuna falta izan zitzaidan. Paris askoz gertuago egonda, ea bertara joateko aukerarik duten nirekin batera Jokoen esperientzia bizitzeko. Tokion ere dominetatik oso gertu geratu zinen. Tokio Jokoak zer diren jakiteko izan zen. Pariskoak “nire” jokoak izan daitezke, baina, agian, Los Angelesera begira ere jar gaitezke. Eguneroko lana da egin beharrekoa, lasai, pausoka, baina egia da modu konpetitiboagoan hartu behar ditudala Parisko Jokoak. Nola uztartzen dituzu ikasketak eta igeriketa? Buf, gaizki! Asko kostatzen zait. Oso burugogorra naiz eta dena ematen saiatzen naiz beti. Batxilergoa orain amaitu dut, Zientifikoa, Biologia eta Kimikarekin, eta urtean zehar sekula baino ordu gehiago galdu ditut aurten. Txapelketak unerik txarrenean etorri zaizkit, azterketekin, eta selektibitateko epe muga horrekin, irakasleek ezin zituzten nire azterketak atzeratu. Kurtsorik zailena izan da, baina atera dugu. Eskerrak! [Hasperena] «Txapelketaren monotonian jende askok irabazten duela ikusten duzu. Baina lagunak eta familia pozez zoratzen ikustean zerbait handia egin duzula konturatzen zara»